Osteochondroza szyjna jest częstą chorobą, która powoduje wiele nieprzyjemnych objawów i znacznie pogarsza jakość życia. Wyleczenie go bez operacji jest prawie niemożliwe. Ale możesz zatrzymać rozwój procesu i pozbyć się znacznej części objawów. Pomóc w tym może tylko fizjoterapia.
Powołanie ćwiczeń terapeutycznych dla osteochondrozy
Osteochondroza to zwyrodnienie tkanki kostnej i chrzęstnej (krążków międzykręgowych) kręgosłupa. W rezultacie jego krążki ulegają deformacji, wybrzuszają się między kręgami, na korpusie kręgów tworzą się narośla.
W wyniku tego dochodzi do ściśnięcia zakończeń nerwowych, ściśnięcia naczyń krwionośnych biegnących wzdłuż kręgosłupa i uszkodzenia otaczających tkanek przez wyrostki kostne. Słabe ukrwienie i bezruch z powodu bólu przyspieszają rozwój patologii. W rezultacie pacjent otrzymuje cały „bukiet" nieprzyjemnych objawów:
- Ostre bóle ("lumbago")
- Upośledzenie wzroku i słuchu.
- Zawrót głowy.
- Zmiany ciśnienia śródczaszkowego.
- Półomdlały.
- Ataki nudności.
- Ograniczona mobilność na szyi.
Leki mogą zmniejszać stan zapalny i ból. Ale nie są w stanie uwolnić unieruchomionych korzeni nerwowych i naczyń krwionośnych, ustawić krążków międzykręgowych we właściwej pozycji i przywrócić ruchomość. Może tylko specjalne ćwiczenia. Dlatego ćwiczenia terapeutyczne są najważniejszym elementem leczenia osteochondrozy.
![gimnastyka na osteochondrozę szyjną](/images/artykuły/1456/gimnastyka%20na%20osteochondrozę%20szyjną.jpg)
Wskazania do korzystania z gimnastyki
Ćwiczenia terapeutyczne są przydatne na każdym etapie osteochondrozy (w tej chorobie są cztery). Daje jednak zauważalne rezultaty dopiero we wczesnych stadiach. O obecności choroby i jej stadium decyduje lekarz. Powodem zdania badania i wykonywania ćwiczeń terapeutycznych powinien być którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, a także chrupnięcie szyi podczas ruchu.
![ćwiczenia szyi na osteochondrozę](/images/artykuły/1456/ćwiczenia%20szyi%20na%20osteochondrozę.jpg)
Wcześniej osteochondroza szyjna była uważana za chorobę osób w wieku dojrzałym (w wieku 40-45 lat), ale w ostatnich latach jest dramatycznie „młodsza" i występuje nawet u nastolatków. Powodem jest długotrwałe nieruchome siedzenie przy komputerze lub przy stole. Dlatego nawet zdrowi młodzi ludzie nie zaszkodzą studiować zestaw ćwiczeń pokazanych na osteochondrozę szyjną i wykonywać go w celach profilaktycznych. Nie wymaga to żadnego sprzętu i odzieży sportowej, możesz to zrobić w porze lunchu lub zamiast „przerwy na papierosa".
Przeciwwskazania do ćwiczeń terapeutycznych
Nie oznacza to, że ćwiczenia fizjoterapeutyczne mogą wykonywać w każdej chwili i przez każdego. Osteochondroza może być w stadium ostrym, podostrym i w remisji. Ostry etap charakteryzuje się wyraźną manifestacją kilku objawów choroby (występują u różnych osób w innym zestawie) i oczywiście silnym bólem podczas ruchu.
W ostrej fazie osteochondrozy konieczne jest usunięcie bólu i stanu zapalnego za pomocą leków (zostaną przepisane przez lekarza) i zabiegów fizjoterapeutycznych w klinice. Wychowanie fizyczne jest bezwzględnie przeciwwskazane.
Dopiero na etapie podostrym możesz zacząć uprawiać gimnastykę. Podczas poruszania szyją nie powinno być ostrego bólu, zawrotów głowy, "latania" przed oczami, hałasu w uszach. Niewielki dyskomfort jest akceptowalny. Również przeciwwskazane:
- Poważne zaburzenia ciśnienia krwi.
- Nowotwory złośliwe.
- Gorączkowe warunki.
Wymagane są zajęcia na etapie remisji (minimum 3 razy w tygodniu). Jeśli leczenie zostanie rozpoczęte na wczesnym etapie, istnieje szansa, że przy świadomym podejściu do ćwiczeń fizjoterapeutycznych ostry stan choroby nie powróci przez wiele lat.
Zasady wykonywania ćwiczeń terapeutycznych
Ćwiczenia dla pacjentów z osteochondrozą szyjki macicy są proste. Są to ruchy głowy, ramion i ramion. Ale należy je przeprowadzić, przestrzegając wielu zasad. Tylko w tym przypadku dadzą wynik.
- Przed rozpoczęciem treningu mięśnie należy rozgrzać. Najłatwiej to zrobić poprzez automasaż.
- Ruchy należy wykonywać z maksymalną możliwą amplitudą. Na początku może być mały, ale powinien rosnąć w miarę postępów.
- Ruchy powinny być płynne, bez szarpnięć.
- Liczba powtórzeń każdego ćwiczenia wynosi 5-10 razy. Jeśli jest symetryczny, powtórzenia liczone są osobno w każdym kierunku.
- Gimnastykę można uprawiać siedząc (z obowiązkowym oparciem pleców na oparciu krzesła lub fotela) lub stojąc. Pierwszy jest jeszcze lepszy, więc wygodnie jest uprawiać gimnastykę w biurze w miejscu pracy.
- Nie powinno być przerw w zajęciach. Wyjątkiem jest przejście osteochondrozy do ostrego stadium lub pojawienie się choroby, której towarzyszy wysoka temperatura.
- Niewielki dyskomfort należy tolerować (nieostry, łagodny ból, uczucie ciągnięcia, chrupnięcie), zwłaszcza na początku zajęć. Ale jeśli pojawi się ostry ból lub inne wyraźne objawy osteochondrozy, należy natychmiast przerwać ćwiczenia i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.
Często lekarze zalecają wykonywanie ćwiczeń terapeutycznych zawsze w tym samym czasie. Przestrzeganie tej zasady jest pożądane, ale nie wymagane. Jeśli z jakiegoś powodu nie możesz tego zrobić w tym samym czasie, możesz to zrobić w różnych momentach. Ważne jest, aby w ogóle nie opuszczać zajęć.
Jeśli nie zastosujesz się do powyższych zasad zajęć, gimnastyka nie tylko nie pomoże, ale może dać odwrotny skutek. Nieprawidłowo wykonany ruch może prowadzić do uszczypnięcia nerwu lub przemieszczenia krążka międzykręgowego.
Główny zestaw ćwiczeń na osteochondrozę szyjki macicy
Obecnie istnieje wiele systemów leczenia osteochondrozy za pomocą ćwiczeń fizjoterapeutycznych. Wyboru możesz dokonać samodzielnie lub za radą lekarza – wszystkie systemy dają rezultaty. Istnieje również kilka podstawowych ćwiczeń, które znajdują się w prawie wszystkich kompleksach.
- Przechylenie głowy do ramion.
- Odwraca się na boki (w tym przypadku musisz przyciągnąć brodę do ramienia).
- Odwraca się na boki z jednoczesnym przyłożeniem dłoni do przeciwległego ramienia.
- Przechyla się do przodu i do tyłu. Dobrze, gdy głowa odchylając się do tyłu naciska na zagłówek krzesła lub krzesła, pokonując lekki opór.
- Podnoszenie i opuszczanie ramion.
- Przechyl głowę do ramienia, jednocześnie podnosząc drugie ramię.
- Wyciąganie szyi do przodu i ściąganie jej do tyłu (tzw. „pisklęta wystające z gniazda").
- Wyciągnięcie szyi do przodu, a następnie odwrócenie głowy na bok (tzw. „gęś").
- Przechyla i obraca głowę na boki z rękami uniesionymi i złączonymi nad głową (tzw. „fakir").
- Wyciąganie szyi do przodu i do góry z jednoczesnym odwodzeniem prostych ramion za plecy (tzw. mewa).
Ponadto pacjentom z osteochondrozą zaleca się przechylanie głowy na boki i do przodu, a także skręcanie na boki z bardzo małą amplitudą. Liczba powtórzeń w takich przypadkach powinna być większa (co najmniej 10 razy). Ćwiczenia te są czasami nazywane „ay-ay-ay", „tak-tak" i „nie-nie". Szczególnie polecane są osobom, u których występuje tzw. „wdowi garb" (tzw. „wałek gospodyni") – obrzęk w okolicy 7 kręgu szyjnego.
Lepiej, żeby kilka pierwszych zajęć odbywało się pod okiem specjalisty fizjoterapii. Nauczy Cię prawidłowego wykonywania ćwiczeń, a wtedy sam pacjent będzie w stanie to zrobić. Jeśli dotarcie do takiego specjalisty jest trudne, możesz skorzystać z samouczka wideo.
Wdrożenie takiego kompleksu (zgodnie ze wszystkimi zasadami) zajmie nie więcej niż 20 minut. Jest więc oczywiste – lepiej zacząć ćwiczyć szybko, niż znosić wszystkie kłopoty, jakie czekają pacjentki z osteochondrozą szyjną.
Osteochondroza szyi to choroba, której lekarz nie może wyleczyć. Bez aktywnego udziału pacjenta w procesie leczenia nie może tego zrobić. Ale jeśli zaczniesz wykonywać ćwiczenia terapeutyczne na czas, możesz przez długi czas uniknąć nieprzyjemnych objawów osteochondrozy.